Cytat: najstarsi "górale" pokazują miejsce awaryjnego lądowania
A mówią że Młody ze starymi się nie dogada
Słowo się rzekło... przepisuję.Inny Wieniawa ale życiorys wcale nie "gorszy".
Jerzy Józef Wieniawa Długoszowski urodził się dn.19 grudnia 1898 roku w Częstochowie.Mając szesnaście lat ,w styczniu 1915 roku, wstępuje do ułanów Legionów polskich.W listopadzie tegoż roku zostaje ranny. Po paru miesiącach wraca na front. Walczy w szeregach1-go pułku ułanów Beliny i w sierpniu1916 r. po raz wtóry składa ofiarę krwi. W maju 1917 r.zostaje odkomenderowany do oficerskiej Szkoły Kawalerii w Ostrołece a w trzy miesiące później okupanci internują go w obozie dla jeńców w Szczypiornie. W listopadowych dniach 1918 r. wstępuje do1-go pułku ułanów Beliny,lecz już w końcu grudnia tegoż roku przechodzi do
lotnictwa. W kwietniu 1919 r.mianowano go podporucznikiem.W rok potem idzie na front jako pilot 21 Eskadry Niszczycielskiej. Wykonuje dużą ilość lotów bojowych odznaczając się wielokrotnie. Niebezpieczeństwem nie gardził po żołniersku. Jego samolot A.E.G. często wracał z lotów podziurawiony kulami. Ciężko ranny podczas dalekiego wywiadu lotniczego, w dniu 2 lipca 1920 r. , tracąc chwilami przytomność, przez 30 minut pilotował jeszcze, by ocalić obserwatora i samolot i dotrzeć do wysuniętego lotniska. Za zasługi bojowe w lotnictwie zostaje odznaczony orderem Virtuti Militari ,Krzyżem Walecznych i Polową Odznaką Pilota. We wrześniu 1920 r. zostaje mianowany kapitanem i przez jakiś czas pełni służbę w Szefostwie
Lotnictwa, poczem zostaje instruktorem w Szkole Pilotów w Bydgodszczy. W 1922 r.przeniesiono go do 1-go pułku lotniczego, gdzie w dalszym ciągu pracuje nad wyszkoleniem kadr lotniczych. Jest potem, w ciągu roku,zastępcą komendanta parku lotniczego. W końcu r.1923 zostaje dowódcą eskadry, a w 1928 r- dowódcą dywizjonu myśliwskiego. W 1930 r. awansowany jest na majora. Wszechstronną i różnorodną była praca ś.p. majora Długoszowskiego na polu
lotnictwa. As między orłami z wojny - wsód szarzyzny pracy pokojowej był pełen zapału w służbie ,a w życiu prywatnem -niepospolitej fantazji. Niestrudzony w spełnianiu niekończącego się łańcucha obowiązków żołnierskich - pracował zawsze z rozmachem,ile sił starczyło,zyskując uznanie przełożonych, a szacunek głęboki i prawdziwe przywiązanie podwładnych.Jako widoczny symbol swych wysiłków i trudów pokojowych nad podżwignięciem wyszkoleniem
lotnictwa - otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi. Szczery i serdeczny kolega,życzliwy i dbały przełożony,człowiek prostolinijny w myślach i w czynach. Był lotnikiem rasowym, ducha i charakteru, czujną pełniąc straż, jako niezrównany pilot myśliwski. Dnia 11maja 1931 roku mjr-pilot Wieniawa Długoszowski zginął śmiercią lotniczą, czyniąc dotkliwą lukę w szeregach skrzydlatych rycerzy.
[M.Romeyko "Ku czci poległych lotników.Zarys dziejów
lotnictwa polskiego" wyd.1933 ]